Jezus Liefde

'Ik geef jullie een nieuw gebod dat jullie elkaar liefhebben'

Tag: vergeven

Vergeven?

Ik denk dat een van de grootste uitdagingen ligt in de vraag van Jezus of wij bereid zijn te vergeven. Aan het kruis zei Hij zelf over spottende omstanders:”Vader vergeef hen, ze weten niet wat ze doen.” En dat was ook zo, als mensen hadden geweten dat ze de Messias aan het bespotten waren, dan zouden ze ineengekrompen zijn van schaamte en verdriet.

Het kruis herinnert ons aan zoveel, daar is alles volbracht: onze schuld weggenomen, een nieuw begin geschonken, een schoongewassen bestaan en genezing van ziel en lichaam. Het kan makkelijk vergeten worden of een feit wat opgeslagen wordt als kennis maar wat niet meer leeft. Sta nu even stil: ontroert of raakt het kruis jou nog? Ga je er nog dagelijks naartoe met al je hebben en houden?

Hoe dan ook, vergeven is ook een onderdeel van het Onze Vader wat dagelijks gebeden wordt. We vragen vergeving aan God zodat ook wij mensen die ons iets schuldig zijn, kunnen vergeven. En dat is soms moeilijk. Zeker als het niet om iets kleins gaat maar om wonden die zijn geslagen door woorden of daden en niet zelden door mensen van wie we houden of met wie we een band dachten te hebben.

Ik heb natuurlijk ook dit soort issues en dacht aan mijn ‘vijanden’. Van wie ik toch ook niet helemaal loskom. Want dat is wat niet-vergeven doet: je blijft zelf ook gevangen. Het kan zijn dat ik het wel graag wil, maar ook iets terug verwacht. En dat is niet altijd hoe het gaat. Soms zijn we boos op mensen maar zij weten allang niet meer waarom … of het blijft een herhaling van hetzelfde, een bepaald patroon keert weer terug wat het moeilijk maakt om te vergeven.

Ik dacht hieraan in het diepst van de nacht en realiseerde me dat het me erg dwarszat. Ik vroeg Jezus: Heer, wat moet ik doen?
En drie keer klonk het vanuit in het diepst van mijn wezen: Vergeef, vergeef, vergeef. Op een zachte, heldere en heel duidelijke maar absoluut niet dwingende manier. Zoals een vader of broer die liefdevol advies geeft.

Daar lag ik dan …

En dit herhaalde zich nog een keer toen ik er weer mee op de proppen kwam en nu overdag: Vergeef, vergeef, vergeef. Dat was even slikken, ik had daar helemaal geen zin in! Waren er geen andere opties? Dit vond ik echt moeilijk en ik worstelde ermee en besprak het met mijn hubby. Ik deed het wel want als de Heer zegt dat je iets moet doen, dan heb je weinig in te brengen. Misschien vergeef ik vandaag maar zal ik het morgen weer moeten doen, net zo lang tot de situatie of mensen over wie het gaat, uit mijn system zijn.

God wil dat we vrijheid ervaren en blijdschap in Hem, niet dat we slaaf zijn van het verleden of bedelaars die genoegen nemen met de kruimels. Hij heeft ons uitbundig lief en deelt uit van alles wat we nodig hebben: liefde, bescherming, onverdiende goedheid, genade, geduld, de lijst is lang. De andere kant is: kunnen wij dit ook aan anderen geven, en niet alleen aan de mensen met wie het wel goed zit maar juist aan die mensen die je liever uit de weg gaat. Natuurlijk is het belangrijk dat dit echt is en recht uit het hart, anders wordt het een trucje en iets huichelachtigs. Dus om echt uitbundig lief te hebben en te leven, zullen eerst onze eigen wonden geheeld moeten worden. Dat kost tijd maar we kunnen het ook onnodig rekken door de wonden open te houden en onszelf te rechtvaardigen.

Ik merk dat het goed is voor mij om te vergeven, natuurlijk deed ik het al maar het ging nu om grotere issues. Ik ervaar dat ik groei in mijn geloof, als mens. Niemand wil – als het goed is – dezelfde blijven met dezelfde issues en pijnen of pijntjes uit het verleden. Mensen die dit wel doen raken vaak bitter, ze staan stil.

Ik begreep dat Jezus dit vooral voor mij deed. Hij wil dat ik loskom van het verleden, ook al is het soms nog actueel, zodat ik in het heden, telkens weer, opnieuw kan beginnen. Ik hoef niet bezig te zijn met wie ik vergeef maar dat ik die stap zet.

Misschien zie ik bepaalde mensen nooit meer maar door te vergeven, heb ik losgelaten. Soms denken mensen dat vergeven synoniem is aan ‘het is niet erg wat er is gebeurd’ maar dat is natuurlijk onzin. Er kunnen verschrikkelijke dingen zijn gebeurd, dat veranderd niet en mag ook nooit goedgepraat worden. God is liefde maar ook rechtvaardig en het is goed dat mensen verantwoording moeten dragen voor hun daden. Maar het gaat om het gevangen worden gehouden door een gebeurtenis of door de mensen die dit al dan niet bewust hebben gedaan … Door hen los te laten, laat je jezelf vrij en zij krijgen de kans om ook opnieuw te beginnen. Want wie wil er nu niet een tweede kans?

Vrouw, Lucht, Zonlicht, Armen, Open Armen, Zonnestralen

Foto: Pixabay fotograaf Daniel Reche

Een gelukkig Nieuwjaar

Ieder opvolgend jaar, wensen mensen elkaar gelukkig Nieuwjaar, en dat is mooi.
Ook jou, lezer wens ik een topjaar toe!
Maar is dit wel terecht? Wat is er het afgelopen jaar echt veranderd?

Een rijtje:

Er zijn nog steeds oorlogen
Er is nog steeds schrijnende armoede
Er worden massaal bossen gekapt
Dieren worden massaal geslacht, uitgebuit en misbruikt
Kinderen zijn vaak het slachtoffer van misbruik of uitbuiting, wereldwijd
De vluchtelingenstroom is nog niet opgedroogd
Terrorisme is nog nooit zo ‘normaal’ geweest als nu
Kapitalisme neemt toe
Kloof tussen rijk en arm dus ook
De oceanen warmen op en kostbaar, levenbrengend koraal wordt hierdoor verwoest
De Noordpool smelt nog steeds langzaam weg
Social media lijken bij te dragen aan vervreemding en oppervlakkigheid
De christenen zijn een van de meest vervolgde groepen in de wereld

Wat is er wel goed gegaan?
Persoonlijk heb ik niet te klagen, ik heb mijn relatie, werk en een groot deel van mijn (schoon) familie leeft gelukkig nog. Mijn gezondheid is tot nu toe goed en ik heb een paar fijne vrienden, we wonen op een mooie plek, dichtbij de natuur. Ook beschik ik over voldoende middelen om te leven en te delen.

In mijn omgeving is momenteel ook niet veel aan de hand, er zijn wel zieken en sommige mensen zijn ook heengegaan, maar God liet ook zijn goedheid zien door iemand te genezen van chronische klachten door het verhoren van een simpel maar vasthoudend gebed, dat maakt me echt stil en dankbaar.

Toch kan ‘de toestand in de wereld’ me behoorlijk aangrijpen. Ik probeer altijd het positieve te blijven zien: er zijn prachtige plekken op aarde, je hebt genoeg mensen van goede wil en er zijn ook heel veel kinderen en dieren die het goddank niet slecht hebben. Maar het lijkt er op of een heel groot deel van de mensheid steeds meer lijdt onder of wordt geleid door een kleiner deel van de mensheid met enorm veel macht: politici, bankiers, puissant rijke zakenlui, godsdienstleraren met een dubbele agenda … het is zelfs zo dat slechts 1 procent van de allerrijksten, meer bezit dan alle arme landen bij elkaar. De invloedrijken, delen de lakens uit en de gewone man wordt steeds meer gemarginaliseerd. Ik zie ook steeds meer in dat waar geluk en innerlijke vrede niet blijvend gevonden kunnen worden in deze wereld. Het is als het najagen van een fata morgana, als je denkt dat je je dorst eindelijk kunt lessen, blijkt dat je toch verder moet zoeken …

En dan, door al die chaos heen, hoor ik de stem van Jezus: bekeer je want het koninkrijk van God is nabij, het grijpt om zich heen, is onder ons … Wat is het koninkrijk van God? Dat is is alles wat we zelf kunnen doen om de wereld een betere plek te maken, het is dus niet afwachten tot dit koninkrijk zich ergens manifesteert, nee, we zijn er deelachtig aan. Dit houdt in; delen, liefhebben, niet afgunstig zijn, bidden voor onze vijanden, rechtvaardig zijn, lenen en niet terug vragen, omzien naar de naaste (niet alleen familie of vrienden maar ook die vreemde op straat die van zijn fiets valt en die je kan helpen om op te staan of die Marokkaan waar je even een praatje mee maakt, gewoon omdat het kan, omdat het een medemens is). Jezus praat niet over iets abstract of ver weg als hij het over het koninkrijk van God heeft, want het is nabij en wordt zichtbaar door iedereen die begrijpt dat het leven is met elkaar, voor elkaar en door elkaar.

Dan kan het misschien ook een beter Nieuwjaar worden!

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén