Jezus Liefde

'Ik geef jullie een nieuw gebod dat jullie elkaar liefhebben'

Tag: Kerstmis

Kerst 2020

Het jaar 2020 was extreem en voor veel mensen een persoonlijke desillusie.

Het corona virus sloop over de Chinese grens en vrijwel de hele wereld ging op slot.

Mensen kwamen in de greep van angst en onzekerheid. Speculaties over het ‘einde der tijden’, kwamen voorbij. Complottheorieën staken op als de kop van een veelkoppige draak waar drommen mensen kritiekloos achteraan lopen. Gevoed door onfrisse ideologieën en elke kapstok die je maar kan vinden. Mensen willen antwoorden, ook al zijn ze nog zo leeg.

Stille armoede dient zich aan, faillissementen, banen die op de tocht staan, (horeca)zaken die de deuren moeten sluiten. Contact wordt afstandelijk en (oude) mensen sterven in eenzaamheid.

De regering probeert de regie te houden en hangt de oren naar virologen die steeds een nieuwe maatregel afkondigen. Mensen worden er moe van en gaan gewoon weer hun gang. Een harde lockdown als gevolg.

Zelfs vele kerken sluiten gehoorzaam de deuren terwijl ze open zouden kunnen blijven – al is het met aanpassingen -. Een gelovige zou juist in deze tijd het huis van God moeten kunnen bezoeken, desnoods de hele week, creativiteit is juist nu geboden. God neemt geen rustpauze.

Te weinig hoor je mooie verhalen over geloof, hoop en liefde of ze krijgen niet het podium wat ze verdienen. Mainstream media zoomt vooral in op kommer en kwel. Want ze zijn er wel: mensen die genezen, mensen die de hoop niet opgeven, mensen die elkaar helpen, mensen die in vrede sterven en mensen die het zilveren randje om de donkere wolk blijven zien.

En nu is het Kerst. De donkere dagen zijn voorbij en het licht van Christus schijnt door alle duisternis heen. Het is nooit weggeweest en zal altijd blijven, we mogen hieraan vasthouden en liefde en kracht ontvangen om door te gaan.

Een gezegende en hoopvolle kerst gewenst. Blijf geloven, hopen en liefhebben, hebben we eigenlijk een andere keus?

Geboorte Van Jezus, Nativity

Bron: Janeb, Pixabay

Kerstmis

We zitten in het staartje van 2018, de laatste dagen van het jaar zijn tumulteus, gezellig en toch ook weer confronterend. Wat is er in 2018 gebeurd, hoe zal 2019 eruit gaan zien?

Er zijn mensen die alleen thuis zitten en mijmeren over tijden toen het huis nog vol was met leven, vrolijke stemmen, verwachting en hoop. De kinderen zijn uitgewaaierd, misschien naar een ander land of komen niet meer omdat er onmin is…

Er is ontevredenheid in de wereld over lage lonen, hoge onkosten, de rijken worden rijker, de armen hebben nog steeds het nakijken …

Een tsunami op de drempel van het Oude jaar maakt mensen thuisloos, jonge meiden die afgeslacht worden in verlaten bergen uit godsdienstfanatisme, dieren die opgesloten zitten in te kleine hokken omdat ze gebruikt worden voor de buik van de onverzadigbare consument.

Als je je laat leiden door het nieuws en de media dan voel je je een stuk wrakhout wat koersloos dobbert op een onstuimige zee. Waar is houvast, waar is hoop?

De ene vlucht nog een winkel in voor weer een cadeau, de ander haalt nog meer eten in huis om de gezelligheid met familie en vrienden te bezweren. Het moet knus zijn en gezellig, we hebben er recht op.

Er zijn mensen die dapper hun best doen op een Grieks eiland en vluchtelingen voorzien van dekens, tenten en een kop soep. Anderen vissen mensen van straat, voor een warm verblijf in de nachtopvang of gaan langs bij de buurvrouw met een mooie kerstkaart en stol, ze is dan wel alleen, maar ze wordt niet vergeten.

En dan na de donkerste dag, breekt langzaam het licht weer door. De stilte van de duisternis wordt langzaam doorbroken door voorzichtig vogel getjilp, een roos durft zelfs haar kopje te laten zien aan een ingedutte doornstruik, een roodborstje vliegt trots vooruit.

Het licht dat het kerstkind aankondigt, wordt steeds meer zichtbaar. Het kind dat zonder eisen en pretenties de wereld in komt en de hoop symboliseert van nieuw leven, een heel ander leven. Dat maakt het leven niet zinloos en stuurloos maar geeft het richting. Dwars door alle waanzin en turbulentie heen zal het licht en de liefde, de duisternis verdrijven. De verloren ziel heeft een thuis, het licht wenkt. We mogen er naartoe en erin schuilen om weer verlicht en met nieuwe hoop de volgende dag tegemoet te zien. Dat is pas echt kerst!

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén