De documentaire American Gospel: Christ Alone, wil een tegenwicht bieden aan het ontspoorde welvaartsevangelie met kopstukken als Joel Osteen en Kenneth Copeland.

We hebben de docu met belangstelling bekeken en dit viel me op:

* De mensen die aan het woord zijn in de documentaire zijn bijvoorbeeld dominee of mensen uit het dagelijks leven: een zieke huismoeder, een vrouw die uit een welvaartskerk is gestapt, een bekeerde crimineel, een groep jongeren die samenkomen rond de Bijbel en de inmiddels, helaas overleden, auteur Nabeel Quereshi. Ook de neef van Benny Hinn, Costi komt uitgebreid aan het woord en doet een boekje open over de jaren die hij bij zijn oom meedraaide in de kerk en hij baadde in weelde, totdat zijn ogen open gingen en hij het Evangelie opnieuw ging bestuderen.

* Het accent wordt in de documentaire op het Evangelie gelegd: de boodschap van bekering, verlossing, de redding van de ziel, de kruisiging en de opstanding. Dat is essentieel, de kern van de boodschap van Jezus. Daarbij zette Hij zijn woorden kracht bij door wonderen en genezingen. Hierdoor kwam God nog dichterbij, werden zijn Glorie en grote genade, zichtbaar.

Hier zie ik een kleine verschuiving: waar het welvaartsevangelie heel veel accent legt op genezingen en hiermee ‘rondstrooit’, maar het volle Evangelie en de boodschap van bekering onderbelicht of vaag interpreteert, zijn de makers van de documentaire veel terughoudender ten aanzien van genezingen door en in de naam van Jezus. Terwijl dit toch echt is wat Hij doet en deed en waar hij zijn volgelingen toe oproept om te doen in Zijn Naam. God is onbeperkt, almachtig en het volbrachte werk aan het kruis is niet alleen de verlossing van zonden en het begin van een nieuw leven met Hem, maar door zijn striemen ontvangen wij ook genezing. Van ziel en lichaam. Als we die genezing van lichaam ontvangen is dat om Zijn Glorie zichtbaar te maken, niet omdat we dit ‘verdienen’. Als we die niet ontvangen dan is er misschien een reden voor maar niet omdat God het niet kan geven.

* Het behoeft geen uitleg dat de extreme weelde waarin sommige welvaarts-evangelisten leven, heel stuitend is. Privé vliegtuigen, exorbitant dure huizen, peperdure hotels, extreem vette auto’s, los geklopt uit de zakken van goedgelovigen. Het is niet alleen werelds maar ook alles wat Jezus niet was. Hij waarschuwt tegen rijkdom en dat we moeten delen van wat we hebben. Moeten we dan armoedzaaiers zijn, is dat nobel? Nee, maar wat God geeft, moet genoeg zijn. Ook hiervan geeft Jezus genoeg voorbeelden. Een waardig leven is een leven waar geen gebrek is en daar waar armoede heerst moeten mensen, zeker gelovigen, delen.

* Ik vind de positiviteit van het welvaartsevangelie verfrissend maar het is goed dat de excessen nu uitgebreid belicht worden. Ik bemerk dat het welvaartsevangelie niet alleen maar negatief is omdat mensen hier en daar uit de bocht vliegen en niet God maar zichzelf zoeken. Het lijkt er ook op dat deze evangelisten veel meer geloven in een God die onbeperkt is, dan de mensen die een tegenwicht willen bieden aan de excessen van dit welvaartsevangelie. Tegelijk proef je de integriteit van de makers en dat ze weloverwogen een en ander willen uiteenzetten.  Eigenlijk zouden beide ‘kampen’ van elkaar kunnen leren.

* Ik raad je gewoon aan om de documentaire te bekijken, die duurt iets meer dan twee uur en belicht veel kanten over de wijze waarop mensen geloven en naar het Evangelie kijken. Je kunt hem voor een deel gratis bekijken op Youtube of bestellen via Vimeo.

Ik denk dat het Evangelie altijd het uitgangspunt moet zijn en dat de woorden van Jezus, de leidraad zouden moeten zijn voor iedere gelovige. Die woorden zijn confronterend, troostend, opbouwend, genezend, liefdevol en worden gekenmerkt door de wil van God voor ons leven. De Heilige geest zal dan verder het werk in ons doen.