Jezus Liefde

'Ik geef jullie een nieuw gebod dat jullie elkaar liefhebben'

Zalig

Jongeren kunnen zeer inspirerend zijn als kinderen van God. Jezus zegt dat mensen die hem volgen alleen het koninkrijk van God binnen kunnen gaan als ze  worden als een kind. Onlangs werd een Italiaanse jongen, Carlo Acutis, door de RK zalig verklaard wat inhoudt dat deze jongen iets bijzonders heeft gedaan tijdens zijn leven en er wonder door hem is geschied. An image of Carlo Acutis was unveiled at his beatification Mass in Assisi, Italy, Oct. 10.

http://https://nos.nl/artikel/2351836-15-jarige-cyberapostel-zalig-verklaard-in-assisi.html

 

Ahavah nieuw boek

Ons nieuwe boek over de (goddelijke) liefde en hoe dit werkt in de praktijk van ons leven als man en vrouw, op het werk , in vriendschap, tijdens moeilijke momenten en momenten van geluk.  God en dus de liefde staan niet los van het leven maar zijn er onderdeel van. We worden uitgenodigd om dit steeds weer bewust te zijn en ons ervoor open te zetten. Dat het een feest van herkenning voor je mag zijn! Bestel 

The song of Bernadette

Er zijn films die een blijvende indruk op je maken. Meestal zijn dit klassiekers, waarin gevoel en een goede dialoog nog echt een plek hebben.

Kijk deze prachtige film over het indrukwekkende leven van Bernadette van Lourdes.

Onbekend maakt …

Ik ben nu al ruim twintig jaar op weg met Jezus. Het is een onvoorspelbare weg want zoals Jezus al aangeeft: De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is. (Johannes 3:8).

Ik ben gedoopt in een Pinkstergemeente maar ook andere kerken zoals de RK, Hillsong of de PKN ken ik van dichtbij.

Wat me is opgevallen ondanks alle mooie dingen die ik heb meegemaakt: genezingen, mensen die echt transformeren, vrijgevigheid en warmte, is de enorme bekrompenheid die men aan de dag kan leggen naar alles wat niet eigen is,  uiteraard hoeft dit niet voor iedereen in de kerk te gelden  – er zijn zelfs kerken die alles omarmen en daarmee meer zijn gaan lijken op een humanistisch verbond, in mijn beleven zijn die de weg kwijt – .
Dit is natuurlijk niet alleen iets van de kerk. De meeste groepen – zelfs een gezin – kijken met enig wantrouwen naar dat wat buiten hun gezichtsveld ligt. Vaak komt dit door het onbekende. Onbekend maakt onbemind.

Het wordt schadelijk als groepen op basis hiervan elkaar gaan uitsluiten en bevechten. Jezus leerde dat we de wapens niet mogen opnemen en moeten bidden voor een vijand. De ‘wapens’ die een gelovige opneemt zijn gebed, vergeving en natuurlijk een onderscheidende geest want we leven nu eenmaal in een wereld waar veel gaande is en zeker niet alles ‘goed’ is, ook dit mag en moet benoemd worden en daar waar mogelijk, opgelost. Jezus was geen watje en ontmaskerde onrecht, dit verwacht hij ook van wie hem volgen.  Dertig jaar geleden was het normaal als iemand dienst weigerde op basis van geloofsovertuiging, nu is politiek en daarmee indirect oorlog, helaas onderdeel geworden van het palet van de doorsnee christen.

Voor mijn bekering en doop had ik al affiniteit met de leer van Boeddha, een prins die zich – 500 jaar voor Christus –  toelegde op de vraag: wat is lijden en hoe kan daar een einde aan worden gemaakt? Hij legde hiervoor alles af totdat hij een antwoord had. Boeddha is tot god gemaakt maar heeft dit nooit onderwezen, hij zei zelfs dat de vraag of God al dan niet bestaat, niet centraal moest staan omdat mensen dan vervallen in ‘welles en nietes’ en dat leidt af van het bestaan wat antwoorden vraagt op praktische zaken. Hij roept zijn volgelingen op om alles op waarheid te onderzoeken en onderwees liefde voor alle levende wezens, dus ook voor dieren die een ‘echte’ boeddhist dus niet mag eten alleen in bepaalde uitzonderlijke gevallen (als bedelmonnik die afhankelijk is van de goedheid van anderen).

Ik heb soms met verbijstering geluisterd naar hoe vanaf de kansel een mooi mens als Boeddha werd weggezet als de ‘dikbuikige’ boeddha uit het Chinese restaurant (is een andere boeddha) of werd gedemoniseerd als  ‘afgod, valse leer’ zonder dat ik de indruk had dat hier echte kennis over de Boeddha aan vooraf was gegaan. Het was gewoon een conclusie.

Uiteraard hoef je niet als je een pad gaat, andere paden te begaan als je gelukkig bent daar waar je bent. Je hoeft het ook zeker niet met alles eens te zijn.
Wees een goede volgeling van Jezus als je van hem houdt, als hij je heeft verlost. Maar kijk alsjeblieft verder dan je eigen hokje.
Hoe kan er een einde komen aan de verdeeldheid en strijd in de wereld als we niet bereid zijn te luisteren naar wat een ander te zeggen heeft alvorens dit al weg te zetten als ‘niet waar, valse leer of duivels’. Dan zijn we inderdaad niet verder gekomen dan de donkere Middeleeuwen en wie wil daar nu naar terug?

Klei Poppen, Nieuweling, Religie

 

Heilig?

Een groot gemis binnen de protestante tak van de kerk is het gebrek aan heiligen. Jezus is heilig, God ook en natuurlijk is Koning David – ondanks al zijn streken – een groot voorbeeld voor veel gelovigen.  Maar heiligen, stervelingen die door hun wandel met Jezus, een opmerkelijk, ja heilig (betekent ook ‘heel’) leven hebben geleid, dat gaat er bij de doorsnee protestant niet in. Moeder Maria wordt nauwelijks genoemd in een gemiddelde preek of geëerd. Dit terwijl haar zoon, de wereldgeschiedenis voorgoed veranderde. De Beeldenstorm heeft veel in beweging gezet maar ook letterlijk en figuurlijk,  veel kapotgemaakt.

Goddank is er ook de rooms-katholieke kerk, die ondanks haar beschamende reputatie ook veel goed heeft gedaan, zo ook het uitspreken van de heilig – en zaligverklaringen. Nog een feit: In Nederland is ziekenzorg, armenzorg en onderwijs toch echt opgetuigd door de katholieken, vaak door nonnen en paters. Zonder deze mensen zouden veel mensen arm en zonder enig vorm van onderwijs zijn gebleven dan wel verstoken van adequate ziekenzorg.
Dit wordt nog weleens vergeten door de recente schandalen.

Ik houd van heiligen, ze inspireren mij. Het zijn gewoon mensen die een stapje verder zijn gegaan. Ze hebben zich leeg gemaakt om zich te laten vullen door God. Vaak met grote ontberingen, innerlijke strijd en aanvechtingen, er is echt niets romantisch aan.

Een heiligverklaring is niet zo maar iets, er gaan jaren van onderzoek vanuit de kerk aan vooraf voordat iemand zalig of heilig wordt verklaard. De kerk gaat niet over een nacht ijs. Iemands gangen worden nageplozen en vermeende wonderen of visioenen worden niet zomaar voor zoete koek aangenomen. Soms duurt het decennia voordat een heiligverklaring erdoor is maar het kan nog langer duren …

Bekende heiligen zijn Franciscus van Assisi, de bekeerde rijke jongeling en Moeder Theresa, de non die werkte in de sloppenwijken van Calcutta en de allerarmsten ondersteunde met haar orde. En zo zijn er nog wel wat namen te noemen zoals Heilige Maria Faustina Kowalska, een katholieke non die leefde in de jaren dertig van de vorige eeuw en door haar visioenen en nauwe band met Jezus, uiteindelijk is erkend als heilige. Ze heeft een dagboek nagelaten met al haar innerlijke strijd en liefde voor de Heer uitvoerig erin beschreven. Het boeit en fascineert, het legt veel bloot van een ziel. Uiteindelijk is ze jong aan tuberculose gestorven.

diary of saint maria faustina kowalska: divine mercy in my soul ...

De Bijbel

Wat ik prettig vind, is als – niet christelijke – media op een intelligente manier over de Bijbel berichten. Niet eendimensionaal of totaal niet onderbouwd.  Dan wel de eeuwige clichés over Biblebelt gelovigen die weer eens van stal worden gehaald. Veel journalisten hebben weinig kennis van de Bijbel en roepen maar wat, het bekende kind met het badwater wordt weggegooid.

Dit is gelukkig weer eens een aardig stuk in de Elsevier.

https://www.elsevierweekblad.nl/cultuur/opinie/2020/06/schaam-je-niet-als-je-de-bijbel-leest-205497w/

 

Yes!

Vandaag is het een prachtige dag: zonovergoten, warm en Hemelvaart.

Gelukkig is er ondanks het C-virus nog steeds veel mogelijk zoals lange wandelingen maken take-away coffee en lekker slenteren door de stad.
Zo ook vandaag. De gekte op de weg en straat was wel merkbaar, het leek alsof de lammetjes voor het eerst in de wei mogen en rond dartelen en springen. Maar het zijn mensen die voorbij snellen op hun fiets, elkaar links of rechts inhalend of auto’s die rijden alsof de laatste plek op het strand anders wordt ingenomen …

Wat zo prettig is, je hoeft hier niet aan mee te doen en kan gewoon lekker rustig genieten waar je ook bent. Natuurlijk is het wat anders als je drie-hoog-achter woont maar dan nog is een rustig plekje aan de gracht, bij een vriend in de tuin misschien een optie.

Wij vervolgden genietend van de zon onze weg en kwamen langs een kerk die OPEN was. Mijn hart maakte even een sprongetje. Eindelijk staan de deuren weer open en durft deze kerk het weer aan om mensen binnen te laten. Wat ook heel vanzelfsprekend moet zijn: als kerk moet je durven om onderscheidend te zijn, een lichtje te zijn, ook al is het buiten nog zo duister. De deuren dichtdoen vanwege een virus hoort niet bij een kerk. Dertig mensen in een gebouw, is ook een kerk … Je kunt je gewoon afvragen ‘Wat zou Jezus doen?’ Ook hij sloot zich niet af voor wat om hem heen gebeurde en ging juist naar die mensen en plekken die al ‘opgegeven’ waren. Jezus koos nooit voor de veilige weg.

We gingen het kerkje in, lieve mensen verwelkomden ons. Ik genoot van het mooie glas-in-lood, gekleurd door zonlicht, de kaarsjes, het Maria beeld. Even rust, even stilte en mijn gedachten bij Hem.

Opgeladen ging ik weer weg.

Even stil worden …

Yonina

Yonina, heerlijke en opgewekte muziek. Fijn om de dag mee te beginnen!

Hoop

Het is alweer ruim een maand geleden dat de C-crisis uitbrak. Op zondag 15 maart moest de horeca haar abrupt deuren sluiten, gingen scholen op slot en werd er besloten tot een ‘intelligente’ quarantaine. 1,5 Meter afstand, handen wassen, zelf- isolatie bij iedere kuch, hoes of nies – op die medewerkers in de vitale beroepen na – die hard nodig zijn. De handen aan bed, de werkruimtes schoon of bewaakt, deze mensen moeten gewoon door en kunnen niet zomaar thuisblijven.

Na deze lange maand waarin de wereld tot stilstand leek te komen en er hartverscheurend leed zichtbaar werd, is er weer hoop. De grootste hobbel is geweest en landen lijken weer langzaamaan de regels te versoepelen. Zo ook de verwachting in Nederland, na eind april kan het niet anders dan dat er met aanpassingen weer een normaler leven mogelijk wordt. Misschien met meer afstand en alles wat nog meer noodzakelijk is maar dan nog: een horecazaak kan niet eeuwig dicht blijven, een school evenmin het leven moet geleefd worden.

De kerken blijven vooral online de gelovigen toespreken met de boodschap van hoop, de paus doet zijn plichten op een leeg Sint Pieterplein, want als je gelooft dan hoort hoop en niet wanhoop centraal te staan. Het zien naar boven en dan weer naar ‘beneden’ om hier ‘beneden’ te doen wat je moet doen maar nooit met lege handen of een leeg hart.

In deze periode wordt ook zichtbaar waar mensen hun leven op hebben ingezet: geld, afleiding, de zoveelste vakantie, die nieuwe auto of dat nog grotere huis, het zoveelste feestje of kroegentocht. Als je dan opeens stilstaat, dan wordt het zwaar want al je tijd en energie zit in de ‘wereld’ en niet in jezelf, in je innerlijk, laat staan bij God. Het is gelukkig nooit te laat om dan een keer te beseffen dat er meer is dan alleen materie.
De politiek en de media hebben voor veel mensen het laatste woord en die mensen praten mee met de waan van de dag: ‘het duurt nog wel maanden, dat gaat niets worden, dat worden miljoenen doden, Rutte zegt dat …’. Mensen duiken weg in hun stoel, achter hun laptop, durven hun kinderen niet eens meer buiten te laten spelen en hamsteren zich een ongeluk …

Maar ook pareltjes van geluk, opoffering en onbaatzuchtigheid die oplichten over de hele wereld: geestelijken die in Italië niet wilden wijken van hun gemeente en met zelfopoffering in het harnas stierven, zo ook artsen en verplegend personeel. Een stokoude man die rondjes rijdt achter zijn rollator om geld in te zamelen met de teller op miljoenen ponden. Artiesten die bereid zijn in de diepe buidel te tasten, kinderen die voor oma een tekening op straat tekenen … mensen die voor de eenzame buur boodschappen doen, ouders die tijd hebben voor hun kids. Blijkbaar haalt een crisis ook het beste bij ons naar boven. Ook de natuur kan eindelijk op adem komen. De vogels zijn weer meester van het luchtruim, vissen van de zee en de natuur kan eindelijk uitrusten van jarenlange uitbuiting door toerisme of industrie.

Op die manier bezien kan een crisis als deze overleefd worden omdat hoop de zilveren rand is om de donkere wolk. Blijf hopen, geloven en vooral liefhebben.

Street Cafe, Stoelen, Eettafels, Buiten Zitten

foto: pixabay.com

Page 1 of 14

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén